ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ ή το παρόν σαν Ιστορία;

Δημιουργήθηκε στις Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2012 Συντάχθηκε από τον/την Βασίλη Ασημακόπουλο

3η Σεπτέμβρη: Κύριε διευθυντά, διάβασα ότι η αγοραστική μας δύναμη επέστρεψε στο '80 - άρα, υπομονή: σε έναν χρόνο έρχεται το ΠΑΣΟΚ! Με τιμή, Νεόκοπος" (από την εφημερίδα Τα Νέα, 3-9-2012).

Η συζήτηση στον πολιτικό αγώνα, είτε αφορά την ερμηνεία ενός ιστορικού κύκλου, είτε τη σημασία των αρχών μιας πολιτικής διακήρυξης σήμερα, είτε ζητήματα της συγκυρίας, δεν είναι ποτέ ουδέτερη, όπως είναι αυτονόητο τουλάχιστον στην Αριστερά. Απεναντίας, εκφράζει βουλήσεις, εντάξεις και συγκεκριμένες οπτικές. Ο τρόπος παρουσίασης ενός γεγονότος, όπως λ.χ. της εκδήλωσης του Νέου Αγωνιστή στη Νίκαια την περασμένη Δευτέρα 3 Σεπτέμβρη, από τον φιλομνημονιακό Τύπο ήταν ενδεικτικός3.

Ακόμα πιο χαρακτηριστική ήταν η απόπειρα από στελέχη της κρατικοκομματικής γραφειοκρατίας του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ να διαβάλουν τους διοργανωτές της εκδήλωσης ή να διαστρευλώσουν συνειδητά την πορεία της συλλογικότητας του Νέου Αγωνιστή. Η αλήθεια είναι ότι ο συγκεκριμένος κομματικός μηχανισμός έχει παράδοση σε τέτοιου είδους πρακτικές. Ένα από τα σημεία διαχρονικής αδυναμίας του ήταν η άρνησή του να δει κριτικά την ίδια του την εξέλιξη. Ήταν όρος ύπαρξής του. Τόσο οι αποφάσεις των Κεντρικών Επιτροπών της δεκαετίας του '80 -όταν η πολιτική πάλη διεξαγόταν κυρίως στο πεδίο του κόμματος- όσο και οι αναλύσεις στον καθεστωτικό Τύπο των επίσημων στελεχών ή οργανικών δημοσιογράφων της εξουσίας κατά την περίοδο 1990-2010 - όπου ο πολιτικός ανταγωνισμός διεξάγεται κυρίως μέσω του Τύπου (ηλεκτρονικού ή γραπτού) και των παραπολιτικών σχολίων- χαρακτηρίζονται από τον αυτοδικαιωτικό λόγο μιας ευθύγραμμης διαδρομής νομιμοποίησης όλων των ενεργειών τής εκάστοτε κομματικής ηγεσίας. Είναι ο λόγος του γραφειοκρατικού κοινωνικού στρώματος του ΠΑΣΟΚ, όπου το κόμμα και η διαδικασία αναπαραγωγής του -με συγκεκριμένες υλικές πρακτικές μέσω του κράτους και της υφιστάμενης σχέσης με τους κεφαλαιοκρατικούς ομίλους συμφερόντων- γίνεται αυτοσκοπός4. Τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αυτού του γραφειοκρατικού κοινωνικού στρώματος είναι η διαρκής προσαρμοστικότητα, ο καιροσκοπισμός, ο μεταμορφισμός και ο καριερισμός. Και με τη θεωρία της εξάρτησης, και με τον εκσυγχρονισμό, και με την τρόικα. Για όλες τις εποχές, για όλες τις δουλειές. Έτσι την ίδια στιγμή μπορούν να θεωρούν εαυτούς ιδιοκτήτες τόσο της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, όσο και του Μνημονίου, σύμφωνα με τη φράση του ιδρυτικού κειμένου της συγκυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜ.ΑΡ.

Εμείς, ως διοργανωτές της περίφημης πια εκδήλωσης, χωρίς να διεκδικούμε ουδεμία ιδιοκτησιακή σχέση με τη Διακήρυξη της 3ης Σεπτέμβρη, με τη συγκρουσιακή αυτή κίνηση θέλουμε να σταματήσουμε τη συστηματική απάτη στην οποία προβαίνει η νομενκλατούρα του ΠΑΣΟΚ στο συγκεκριμένο ζήτημα εδώ και πολλά χρόνια, να συμβάλουμε στη συζήτηση για την ερμηνεία του κύκλου της μεταπολίτευσης ακριβώς τη στιγμή που αναδύεται το ελπιδοφόρο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, να δηλώσουμε ότι η συμμετοχή μας στη συγκρότηση του ενιαίου κόμματος της Αριστεράς έχει συγκεκριμένα ιδεολογικά χαρακτηριστικά, αρχές, στόχους, με βάση τους οποίους θέλουμε να συνδιαμορφώσουμε μια διαδικασία και τέλος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ θα πρέπει να κινηθεί όχι με τρόπο αμυντικό ή απολογητικό απέναντι στο μνημονιακό μπλοκ, αλλά με επιθετικές πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα της πάλης, προκειμένου να συσπειρώσει τους "από κάτω" και να μην περάσει το κλίμα παθητικοποίησης και μοιρολατρίας που διοχετεύουν καθημερινά οι "από πάνω". Ένα είναι βέβαιο. Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ ούτε μπορεί, ούτε θέλει να γίνει ΠΑΣΟΚ. Δεν μπορεί γιατί οι εσωτερικές και διεθνείς συνθήκες του 2012 είναι ριζικά διαφορετικές από εκείνες του 1981. Δεν θέλει γιατί η ιστορία της εξέλιξης του ΠΑΣΟΚ, αναφορικά με την υλοποίηση των τεσσάρων ιδρυτικών του στόχων5, μα και άλλων όπως η αντιγραφειοκρατική δόμηση του κόμματος γι' αυτό και κίνημα ή η πάλη κατά του παλαιοκομματισμού και των πελατειακών σχέσεων, είναι η ιστορία μιας ήττας6. Με τραγικές συνέπειες για τον ελληνικό λαό. Εμείς -όπως ανέφερε ο σ. Χατζηαντωνίου κλείνοντας τον πρόλογό του στην εκδήλωση- δεν καλούμε ηττημένους, για νέους αγωνιστές ψάχνουμε...

 

* Ο Βασίλης Ασημακόπουλος είναι δικηγόρος, μέλος της Σ.Ε. του Νέου Αγωνιστή


1. Τίτλος του άρθρου είναι από το βιβλίο του Πωλ Σουήζυ (1953), "Το παρόν σαν ιστορία", εκδ, Μπουκουμάνη, 1978.

2. Δικηγόρος, μέλος της Σ.Ε. Νέου Αγωνιστή.

3. Λ.χ. άρθρο της Καρολίνας Παπακώστα, "Η 3η του Σεπτέμβρη στην Κοκκινιά", στην εφημερίδα "Τα Νέα", 4-9-2012.

4. Βλ. Μιχ. Χαραλαμπίδης, "Από το ΠΑΣΟΚ στο ΚΚΚΑΣΟΡ. Ο εκφυλισμός ενός ιστορικού εγχειρήματος", εκδ. Στράβων, 2009.

5. Που δεν ήταν εφεύρημα του Ανδρέα Παπανδρέου ή της 9μελούς επιτροπής που συνέταξε τη Διάκηρυξη τον Αύγουστο 1974 στο Μόναχο, αλλά ριζωμένοι στους λαϊκούς αγώνες από τη δεκαετία του '40 και μετά που μορφοποιήθηκαν σε πολιτικό κίνημα, όπως τόνισε και η σ. Κασιμάτη στην ομιλία της στην εκδήλωση.

6. Για την άποψή μας στο συγκεκριμένο ζήτημα, βλ. την έκδοση του Νέου Αγωνιστή, "Έξοδος, στο δρόμο για τη λαϊκή μεταπολίτευση", εκδ. Τετράδια/Νέος Αγωνιστής, 2012.

Share
© 2011-2013 Νέος Αγωνιστής