Άρθρα

Πρόταση για Ευρωεκλογές - Νέος Αγωνιστής

Δημιουργήθηκε στις Τετάρτη, 16 Απρίλιος 2014

«Η αντιστασιακή δράση των ευρωπαϊκών λαών (στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο) ανέδειξε τον αντιφασιστικό ευρωπαϊκό λαό, τη βάση για μια άλλου τύπου Ευρωπαϊκή Ένωση : οι camarades, οι ταβάριτς, οι compagnioni, οι comerades, οι drouzi, οι σύντροφοι και συναγωνιστές πάλεψαν και ανταμώθηκαν πάνω από τις πολιτιστικές, θρησκευτικές, εθνικές διαφορές. Ήταν μια κοινότητα. Ήταν. Αλλά χάθηκε»

    Άγγελος Ελεφάντης, Το αντιστασιακό φαινόμενο στην Ευρώπη του Χίτλερ,
Ενθέματα Αυγής, 16-9-2001

Η ευρωπαϊκή  ολοκλήρωση δεν οικοδομήθηκε στη μεγάλη αντιφασιστική νίκη των λαών το 1945, κοινή αγωνιστική κληρονομιά φιλελεύθερων, σοσιαλιστών, κομμουνιστών. Παρ’ όλο που οι ευρωπαϊκές ελίτ έχουν επιλέξει – και όχι τυχαία – ως ημέρα εορτασμού της Ε.Ε. την 9η Μαϊου, που είναι η ημερομηνία της αντιφασιστικής νίκης των λαών και του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.  Η αντιφασιστική ιδεολογία ενδεχομένως να ήταν το θεμέλιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, αν την πρωτοβουλία για την ενοποίηση είχαν οι κυριαρχούμενες κοινωνικές τάξεις, οι δυνάμεις της εργασίας. Οι διαδικασίες ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ολοκλήρωσης θεμελιώθηκαν στην κυρίαρχη τάση διεθνοποίησης των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, υπό την ηγεμονία του μονοπωλιακού κεφαλαίου και στη γεωπολιτική- ψυχροπολεμική διαίρεση της Ευρώπης.  Μια διαίρεση που η πατρίδα μας την πλήρωσε με έναν εμφύλιο πόλεμο, όπως εξαιρετικά αποτυπώνεται στο Όνειρο του Μίκη Θεοδωράκη.   Η κίνηση των λαϊκών και μικροαστικών τάξεων στους ευρωπαϊκούς κοινωνικούς συνασπισμούς θεμελίωσε το  κοινωνικό κράτος σε εθνοκρατική βάση ως προϊόν του παραδοσιακού σοσιαλδημοκρατικού συμβιβασμού μεταξύ καπιταλισμού και δημοκρατίας. Το ιδεώδες της ευρωπαϊκής ενοποίησης, όπως συγκεκριμένα υλοποιήθηκε, αφετηριακά δεν κέρδισε την καρδιά και το μυαλό των ευρωπαϊκών λαών, δεν έγινε μια ηγεμονική λαϊκή ιδεολογία.

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση μετεξελίσσεται σ’ ένα υπεριμπεριαλιστικό νεοφιλελεύθερο μόρφωμα, υπό την επικυριαρχία του γερμανικού ιμπεριαλισμού. Το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής  κρίσης το 2008 αποκάλυψε τις δομικές ανισορροπίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ευρωζώνης. Η νεοφιλελεύθερη αρχιτεκτονική, και η επιμονή των κυρίαρχων στην ΕΕ κύκλων στην υποστήριξή της, οξύνουν την κρίση, ιδιαίτερα στην περιφέρεια της και ειδικότερα στην Ελλάδα, επιχειρώντας να την μετατρέψουν σε αποικία χρέους. Επιβεβαιώθηκε η άποψη ότι σε συνθήκες ενός εκμεταλλευτικού κοινωνικού συστήματος, όπως ο καπιταλισμός, η ισοτιμία των εθνών και των κρατών είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να επιτευχθεί. Η κυρίαρχη στρατηγική του γερμανικού ιμπεριαλισμού,  αποτυπώνεται στην τάση μετασχηματισμού της Ε.Ε. σε νεοφιλελεύθερη Ένωση ομοσπονδιακού χαρακτήρα είτε με τη μορφή της οργανικής ενσωμάτωσης κρατιδίων, είτε της νεοαποικιακής εξάρτησης κυριαρχούμενων κρατών. Ο εγχώριος συνασπισμός εξουσίας, το μνημονιακό μπλοκ,  εσωτερικεύει τη διαδικασία νεοαποικιακής εξάρτησης της χώρας και κοινωνικής εξαθλίωσης του ελληνικού λαού, αναπαραγόμενος μέσα απ’ αυτήν.

Στις επικείμενες Ευρωεκλογές, οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να δώσουν ένα ηχηρό χαστούκι στις δυνάμεις της υπεριμπεριαλιστικής ομοσπονδιακής νεοφιλελεύθερης Ε.Ε. και να παλέψουν για μια δημοκρατική σοσιαλιστική  συνομοσπονδία ανεξαρτήτων κρατών «από τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια». Ενάντια στις δυνάμεις της υπερεθνικής Διατλαντικής Ένωσης. Τα κόμματα της ευρωπαϊκής αριστεράς οφείλουν να είναι πρωτοπόρα μιας τέτοιας προοπτικής, αν επιθυμούν να εκφράσουν τις κυριαρχούμενες κοινωνικές τάξεις. Για να μπουν όμως γερά τα θεμέλια μιας νέας σοσιαλιστικής και δημοκρατικής Ευρώπης,  της οποίας η σύγχρονη ανάπτυξη-κοινωνικοποίηση των παραγωγικών δυνάμεων αποτελεί την υλική βάση,  πρέπει να κλείσουν οι λογαριασμοί του παρελθόντος, του σύντομου 20ου αιώνα. Το γερμανικό κράτος έχει ανεξόφλητες οφειλές προς τον ελληνικό λαό. Είναι απαραίτητο στο επίπεδο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να τεθεί το θέμα των γερμανικών οφειλών με τη μεγαλύτερη δυνατή έμφαση, ως το πρώτο κεφάλαιο μιας Ευρώπης των λαών. Στον αγώνα αυτό για δικαιοσύνη και αποζημίωση, ο συμβολισμός και η παρουσία του κατά Ντε Γκωλ «πρώτου παρτιζάνου της Ευρώπης», του Μανώλη Γλέζου, πιστεύουμε ότι είναι απαραίτητη.

Προτείνουμε τον σύντροφο Μανώλη Γλέζο για υποψήφιο ευρωβουλευτή, τον 90ετή αγωνιστή νεολαίο που προσωποποιεί τη ρήση του Νίκου Καζαντζάκη «νέος θα πει ν’ αλλάξεις τον κόσμο».

Share
© 2011-2013 Νέος Αγωνιστής