Άρθρα

Η Αριστερά μπροστά στις κάλπες

Δημιουργήθηκε στις Παρασκευή, 27 Απρίλιος 2012

Του Βασίλη Ασημακόπουλου, δικηγόρου, μέλους της Σ.Ε. Νέου Αγωνιστή (www.vasilis-asimakopoulos.gr), υποψήφιου βουλευτή στη Β’ Αθηνών με τον ΣΥΡΙΖΑ - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο.

Οι εκλογές της 6ης Μαΐου συμπίπτουν με τη συμπλήρωση δύο ακριβώς χρόνων από την εγκαθίδρυση στην πατρίδα μας του ειδικού μνημονιακού καθεστώτος (ν. 3845/6-5-2010), που μετατρέπει την ελληνική δημοκρατία σε σύγχρονης μορφής νεοαποικιακό προτεκτοράτο περιορισμένης κυριαρχίας, συρρικνωμένης δημοκρατίας και, κοινωνικά, σε εργαστήρι μαζικής εξαθλίωσης.

 

Υπεύθυνες για την εξέλιξη αυτή ήταν, και είναι, οι κυρίαρχες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις της τελευταίας 20ετίας, που στήριξαν και αναπαρήγαγαν εντός του εθνικού μας σχηματισμού τον νεοφιλελεύθερο μονόδρομο.

Η περίφημη «ισχυρή Ελλάδα» – όπως κατ’ επανάληψη έχουμε αναλύσει στον Νέο Αγωνιστή, το ρεύμα που αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ μετά το Μνημόνιο – ήταν μια οικονομία με πήλινα πόδια, στηριγμένη στην αναπτυξιακή φούσκα των ιδιωτικών τραπεζών, στη δραματική συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής, στη σχεδόν εξαφάνιση του δευτερογενούς τομέα της οικονομίας, στην υπερχρέωση των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, στην αλλαγή της δομής του δημοσίου χρέους, που κατά τα 2/3 μετατράπηκε από εσωτερικό σε εξωτερικό δημόσιο χρέος, και επομένως σε μηχανισμό εξάρτησης της χώρας και του λαού από το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο και τις τοκογλυφικές πρακτικές του.

Σύμβολα της «ισχυρής Ελλάδας» το ευρώ, το Χρηματιστήριο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες 2004. Μηχανισμοί προπαγάνδισής της τα καθετοποιημένα ΜΜΕ. Κόμματα της «ισχυρής Ελλάδας» το ψευδώνυμο ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.

Στη μνημονιακή περίοδο οι κυρίαρχες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις του προηγούμενου κύκλου, που ευθύνονται για την κατάρρευση της χώρας, επιχειρούν με θρασύτητα, απροκάλυπτη βία και με ιδεολογική τρομοκρατία των Ελλήνων πολιτών να διαχειριστούν την κρίση επ’ ωφελεία δική τους και των ντόπιων και ξένων συμφερόντων που εκπροσωπούν, ή από τα οποία εξαρτώνται, και να επιβάλουν ένα νέο κοινωνικό και οικονομικό καθεστώς, πυρήνας του οποίου είναι η κατά απόλυτη προτεραιότητα αποπληρωμή των δανείων και η συρρίκνωση μέχρι αφανισμού οποιασδήποτε μορφής κοινωνικού κράτους.

Ο ελληνικός λαός κατά τη διετή μνημονιακή περίοδο, μέσα από τον καθημερινό αγώνα επιβίωσης, την οργανωμένη ή ασύνταχτη κοινωνική πάλη ενάντια στις μνημονιακές πολιτικές, αναζητά και προσβλέπει, για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, στις πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς, με την ελπίδα ότι οι δυνάμεις αυτές, που στάθηκαν την προηγούμενη περίοδο ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, θα μπορέσουν να δώσουν προοπτική νικηφόρου αγώνα απέναντι στους διεθνείς πιστωτές και τους ντόπιους εκπροσώπους τους.

Προϋπόθεση για μια τέτοια νικηφόρα πορεία ήταν και είναι η συγκρότηση ενός λαϊκού μετώπου με πυρήνα τις δυνάμεις της Αριστεράς, που θα αγκάλιαζε όμως ευρύτερες πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, με συγκεκριμένη κατεύθυνση την καταγγελία του Μνημονίου και του συνολικού πλέγματος των διεθνών δανειακών συμβάσεως εξάρτησης και υποτέλειας, καθώς και τον αγώνα για την εθνική, δημοκρατική, παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση.

Από τις υπαρκτές πολιτικές δυνάμεις της κοινοβουλευτικής αριστεράς η ΔΗΜΑΡ προτιμά τον δρόμο της μετεκλογικής συνεργασίας με δυνάμεις του μνημονιακού μπλοκ, καθώς διακηρύσσει ότι το Μνημόνιο δεσμεύει τη χώρα, ανεξαρτήτως λαϊκής ετυμηγορίας.

Το ΚΚΕ δεν επιθυμεί καμία συνεργασία, απεναντίας κινείται στη λογική οριοθέτησης και περιχαράκωσης του χώρου του, παραπέμποντας το ζήτημα της λαϊκής εξουσίας σε μια προοπτική μελλοντική και αβέβαιη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε, όχι χωρίς αντιφάσεις, αλλά πάντως με συνέπεια, τη δημιουργία ενός μετώπου κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που συναντήθηκαν στους δρόμους και τις πλατείες στην πάλη κατά του Μνημονίου, θέτοντας με όρους πολιτικούς και αμεσότητας το ζήτημα της συγκρότησης ενός νέου συνασπισμού εξουσίας.

Το συμμαχικό σχήμα ΣΥΡΙΖΑ - Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο, γέννημα της συνάντησης κομμάτων και σχηματισμών με τον αγώνα των καθημερινών ανθρώπων, εκφράζει στη συγκυρία των εκλογών της 6ης Μαΐου την αποφασιστικότητα του λαού μας να προχωρήσουμε χωρίς αυτούς που μας χρεοκόπησαν, την απόρριψη της γλώσσας του χθες, των προγραμμάτων του χθες, των προσώπων του χθες, τη μαχόμενη ελπίδα των καθημερινών ανθρώπων για ένα καλύτερο και δικαιότερο αύριο.

Κατεβάστε τη δημοσίευση στην εφημερίδα.

(πηγή: Το ποντίκι)

Share
© 2011-2013 Νέος Αγωνιστής