Άρθρα

Βαγγέλης Καραγρηγορίου: Η λαϊκή στήριξη αναγκαία συνθήκη για την επιτυχία

Δημιουργήθηκε στις Δευτέρα, 26 Νοέμβριος 2012

Του Βαγγέλη Καραγρηγορίου
Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/11/12
H Αυγή Onilne

1. Ο Νέος Αγωνιστής ήδη πριν από τις εκλογές του Μαΐου, παρότι λίγους μόνο μήνες συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, υποστήριξε τη μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών σε ενιαίο κόμμα, στην κατεύθυνση της δημιουργίας της μεγάλης δημοκρατικής παράταξης της Αριστεράς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι υπήρξε ένα πρωτόγνωρο πείραμα για την ελληνική Αριστερά, ένα εργαστήρι πολιτικής ενότητας στη πράξη, που προωθούσε τη συνύπαρξη διαφορετικών ιδεολογικών και πολιτικών ιστορικών ρευμάτων. Ο συγκεκριμένος όμως ΣΥΡΙΖΑ των συνιστωσών εξάντλησε, με επιτυχία, τον ιστορικό του ρόλο, στις προηγούμενες εκλογές.

Πλέον, με ανοικτή τη δυνατότητα μιας διαδικασίας μετάβασης σε ένα μετα-μνημονιακό πλαίσιο, που θα έρχεται σε ρήξη με τον νεοφιλελευθερισμό, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες σε κράτος-μέλος της Ε.Ε., τα καθήκοντα γιγαντώνονται. Η νέα φάση απαιτεί και το αντίστοιχο πολιτικό υποκείμενο που θα φέρει σε πέρας το τιτάνιο αυτό έργο μετασχηματισμού της ελληνικής κοινωνίας και κυρίως ένα υποκείμενο που θα αντέξει τις πιέσεις, τις συγκρούσεις, τους εκβιασμούς και τις προβοκάτσιες που με βεβαιότητα θα προκαλέσει η εγχώρια παρασιτική ολιγαρχία, καθώς και το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο.

Στο πλαίσιο αυτό, το δύσκολο δεν είναι απλά η ενοποίηση των διαφορετικών αφετηριών των συνιστωσών, αφού κανείς δεν ζητάει την παράδοση των ιδεολογικών και πολιτικών ταυτοτήτων ή κανείς δεν επιδιώκει την πλήρη επικράτηση της δικής του άποψης εις βάρος της άλλης, αλλά όλοι προσέρχονται με μια διάθεση συνθετική. Η ενοποίηση με αυτή την έννοια είναι κάτι που ήδη συμβαίνει και θα επιτευχθεί μέσα από τον διάλογο, την εσωτερική δημοκρατική διαδικασία, μέσα από το άνοιγμα της συζήτησης με σκοπό την επεξεργασία συνθετικών απαντήσεων για όλα τα μεγάλα ζητήματα, και εν τέλει τη διατύπωση ενός συνολικού σχεδίου για τη δημοκρατική, πολιτική, κοινωνική και παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Και με αυτή την έννοια είναι μια διαδικασία κινηματική και εξωστρεφής. Το μεγάλο στοίχημα είναι η σφυρηλάτηση σταθερών πολιτικών δεσμών, με το λαϊκό εκείνο στοιχείο, με τη μεγάλη συνιστώσα του 27%, που δημιούργησε την πολιτική ανατροπή. Η ουσιαστική εισβολή του λαϊκού ριζοσπαστικού στοιχείου και η προγραμματική αποτύπωση των αναγκών, των πόθων, των βουλήσεων που πρωτόλεια εκφράζει, είναι το κρίσιμο προωθητικό μέγεθος, ο καταλύτης που θα μετασχηματίσει τον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ όχι απλώς σε ενιαίο κόμμα ως αυτοσκοπό, αλλά σε κόμμα εργαλείο, με ενιαία βούληση και πράξη, που θα χτίσει μια Ελλάδα εθνικά ανεξάρτητη, δημοκρατική, παραγωγική και κοινωνικά δίκαιη.

2. Είναι γεγονός ότι το αποτέλεσμα των εκλογών δεν αντιστοιχεί στη μέχρι στιγμής οργανωτική προσέλευση και συμμετοχή των πολιτών στον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ, ιδιαίτερα αν συγκριθεί με τα αριθμητικά δεδομένα των πάλαι ποτέ «μεγάλων» κομμάτων της μεταπολίτευσης.

Όμως σήμερα δεν είμαστε ούτε στο 1974 ούτε στο 1981, αφού η πλειοψηφία της κοινωνίας βρίσκεται απέναντι στο πολιτικό σύστημα, εκτιμώντας πως ο ριζοσπαστισμός, τα αιτήματα και τα οράματα της μεταπολίτευσης προδόθηκαν. Επίσης μεγάλο τμήμα της κοινωνίας (ιδιαίτερα απλοί αγωνιστές που οργανώθηκαν πριν από δεκαετίες στο ΠΑΣΟΚ) απογοητεύτηκε και βίωσε την πολιτική συμμετοχή και την οργανωτική ένταξή του ως μια διαρκή ήττα. Επιπλέον, στις σημερινές συνθήκες της οξείας επίθεσης στις κατακτήσεις του λαού και της έλλειψης δυνατότητας για συναινετικές λύσεις ή μιας χωρίς κόστος αναδιανομής στο πλαίσιο της καπιταλιστικής διαχείρισης, είναι προφανές ότι η συμμετοχή προϋποθέτει αγωνιστική διαθεσιμότητα, συνειδησιακές ρήξεις και όχι μια λογική ανάθεσης ή συμμετοχής με εγγυημένα οφέλη και αποτελέσματα. Τέλος, η σημερινή ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού και των κοινωνικών αντιστοιχήσεων ευνοεί τις ξεκάθαρες λύσεις και προτάσεις, ακόμα και αν αυτές έχουν ακροδεξιό ή ακόμα χειρότερα φασιστικό πρόσημο.

Σε αυτό το πλαίσιο η μετατροπή της λαϊκής στήριξης στον ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ σε οργανική ένταξη και διαρκή συμμετοχή δεν είναι καθόλου δεδομένη, αλλά παραμένει ανοιχτή ως δυνατότητα, ενώ ταυτόχρονα είναι αναγκαία συνθήκη για την επιτυχία του εγχειρήματος. Προϋποθέτει πως ο κόσμος θα πειστεί ότι η συμμετοχή του είναι ουσιαστική στη λήψη των αποφάσεων και ότι δεν θα απαξιωθεί, ότι οι δεσμεύσεις που θα αναληφθούν θα τηρηθούν και δεν θα αλλοιωθούν, ότι θα παλέψουμε μέχρι τέλους ένα ξεκάθαρο προοδευτικό και ριζοσπαστικό αντιμνημονιακό σχέδιο, που δεν θα απορριφθεί στην κατεύθυνση ενός κυβερνητικού «ρεαλισμού» ή κάποιων «λογικών» συμβιβασμών. Ότι θέλουμε και πιστεύουμε στην πραγματική νίκη του λαού, σε μια νέα φάση με τη σφραγίδα του, μια λαϊκή μεταπολίτευση.

*Ο Βαγγέλης Καραγρηγορίου είναι μέλος της Σ.Ε. του Νέου Αγωνιστή
(πηγή δημοσίευσης)
Share
© 2011-2013 Νέος Αγωνιστής