Ανακοίνωση για τον ανασχηματισμό

Δημιουργήθηκε στις Τρίτη, 21 Ιούνιος 2011

Αθήνα, 21-6-2011

  •  ΚΑΤΩ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ

  • ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ-ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ- ΟΧΙ ΣΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ, ΤΩΝ  ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΓΑΘΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

  • ΛΑΪΚΗ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ-ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΡΙΖΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΝΑΝΕΩΣΗ- ΕΝΩΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ & ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ

«Ο λαός ....αντέδρασε με μια εξέγερση που πήρε, σε ορισμένες ώρες, ένα χαρακτήρα σχεδόν πάνδημο, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις. Για να μειωθεί η εντύπωση, ειπώθηκαν λόγια σκληρά και επικίνδυνα. Ο λαός ονομάστηκε 'όχλος' κι οι Έλληνες πολίτες..... ονομάστηκαν 'αλήτες'. Οι άρχοντές μας δεν έχουν ζυγίσει καλά τη σημασία των λέξεων όταν εκφράζονται για τους αρχόμενους. Ειπώθηκε ακόμα, σ' όλους τους τόνους, πως γίνεται στην Ελλάδα 'Λαϊκό Μέτωπο', επειδή στις εκδηλώσεις έλαβε μέρος κι η Άκρα Αριστερά. Όταν όμως ξεσηκώνονται τα τρία τέταρτα τουλάχιστο του πληθυσμού, αυτό δε λέγεται πια ούτε 'Λαϊκό' ούτε άλλου είδους 'Μέτωπο'. Αυτό λέγεται : το Έθνος. Γιατί αν τα τρία τέταρτα των Ελλήνων δεν είναι το Έθνος, τότε ποιός είναι;» Γ. Θεοτοκάς, 8 Σεπτεμβρίου 1965

 Με την αντισυνταγματική ψήφιση του Μνημονίου, την υπογραφή (αλλά ακόμα μη κύρωση από τη Βουλή) της αντισυνταγματικής σύμβασης δανειακής διευκόλυνσης, θεσπίστηκε στη χώρα μας ένα νέου τύπου καθεστώς εκτάκτου ανάγκης. Πρόκειται για την θεσμοποίηση της εξάρτησης της χώρας από το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο, την επιβολή ενός νεοαποιακιακού καθεστώτος, μετατρέποντας την πολιτειακή συγκρότηση της ανεξάρτητης και κυρίαρχης Ελληνικής Δημοκρατίας, πολιτικά σε προτεκτοράτο, οικονομικά σε καθεστώς ελεγχόμενης πτώχευσης, κοινωνικά σε εργαστήρι μαζικής εξαθλίωσης. Σήμερα επιβεβαιώνεται η θέση που και εμείς είχαμε εξ’ αρχής υποστηρίξει, ότι η πολιτική του Μνημονίου δεν αποσκοπούσε στη σωτηρία της χώρας, αλλά των διεθνών πιστωτών της. Η παράταση του Μνημονίου ή το Μνημόνιο 2, δια του διαπραγματευτικού αφοπλισμού της χώρας, στοχεύει στη διασφάλιση των πιστωτών της, στην αγορά από εκείνους περαιτέρω πολύτιμου χρόνου, προκειμένου να ‘ξεφορτωθούν’ με ασφάλεια και επικερδώς ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Το ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ πρόγραμμα αποτελεί κλιμάκωση της επίθεσης εναντίον της χώρας και του ελληνικού λαού καθώς επιβάλλει το ξεπούλημα σε υφεσιακή αποτίμηση του εθνικού πλούτου, της δημόσιας γης και αγαθών της χώρας στους πολυεθνικούς ομίλους και τους εγχώριους μεταπράτες, τις ιδιωτικοποιήσεις κοινωνικών υπηρεσιών, την εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων και της μεσαίας τάξης.

Τις τελευταίες εβδομάδες η μαζική αδιαμεσολάβητη παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα ενάντια στο μνημόνιο, την κυβέρνηση και ευρύτερα την επίσημη πολιτική τάξη της χώρας, οδήγησε τις πολιτικές ελίτ σε τραγελαφικές συμπεριφορές, φανερώνοντας την κρίση στρατηγικής του συνασπισμού εξουσίας. Πρώτα με το σενάριο της συναίνεσης σε μια αντιδημοκρατική και καταστροφική πολιτική, μετά με το σενάριο του δημοψηφίσματος με το δίλημμα ευρώ ή δραχμή, δια χειλέων εκπροσώπου ΣΕΒ ή της Επιτρόπου και τέλος με το σενάριο της συγκυβέρνησης του ψευδώνυμου ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ., αποκαλύπτοντας εκτός όλων των άλλων τον κάλπικο αντιμνημονιακό λόγο της Ν.Δ. Και αφού το σενάριο της συγκυβέρνησης ακυρώθηκε λόγω της αντίδρασης των υπό παραίτηση υπουργών που θα έχαναν τα οφίτσιά τους και των εξαρτημένων από την λειτουργία «πριγκηπάτου» εντός της κυβέρνησης και του ψευδώνυμου ΠΑΣΟΚ συγγενών και φίλων, προέκυψε κυβερνητικός ανασχηματισμός, συνοδευόμενος από ρητορείες περί αποστασίας του ’65, Ιουλιανών και άλλα χυδαία, σε μια κωμική, τελικά, επιχείρηση παραχάραξης της ιστορίας. Το 1965 τα εξωθεσμικά κέντρα επιχείρησαν να σαλαμοποιήσουν την Ένωση Κέντρου, η λαϊκή δυναμική της οποίας, όπως εκφραζόταν και σε ορισμένες κυβερνητικές πολιτικές, είχε ξεφύγει από τον έλεγχο της ντόπιας ολιγαρχίας και του ξένου παράγοντα. Η τότε ηγεσία της Ε.Κ. μαχόταν με το λαό εναντίον της ολιγαρχίας και των αντιθεσμικών πρακτικών του παλατιού και των αποστατών. Γι’ αυτό και ο λαός επί 70 ημέρες διαδήλωνε μαζικά στους δρόμους και τις πλατείες υπερασπιζόμενος τη λαοπρόβλητη κυβέρνηση και τελικά τη λαϊκή κυριαρχία.

Σήμερα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Οι μαζικές κινητοποιήσεις γίνονται ενάντια στην κυβέρνηση που καταπατώντας τη λαϊκή εντολή που έλαβε, μεταβλήθηκε σε όργανο του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, του ΔΝΤ, της Ε.Κ.Τ., της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, του ΣΕΒ κλπ. Αυτή έχει αποστατήσει. Το 1965, με τις λαϊκές κινητοποιήσεις και τα συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά που είχαν, τέθηκαν τα θεμέλια για τη μετεξέλιξη της δημοκρατικής παράταξης, εννέα χρόνια μετά, σε σοσιαλιστική κατεύθυνση, οδηγώντας στην ίδρυση του ΠΑΣΟΚ. Ενός κόμματος της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημοκρατίας και της κοινωνικής αλλαγής. Σήμερα και κατά τη διάρκεια των 37 χρόνων που μεσολάβησαν από τη Μεταπολίτευση και την 3η Σεπτέμβρη, η μετάλλαξη του «όλου» ΠΑΣΟΚ είναι πλέον πλήρης και καθολική. Έχει μετατραπεί στο ακριβώς αντίθετό του. Γι’ αυτό είναι ψευδώνυμο. Το υπαρκτό ψευδώνυμο ΠΑΣΟΚ, δεν είναι κόμμα. Πρόκειται κυρίως για γραφειοκρατικό κοινωνικό στρώμα που αναπαράγεται μέσω του κράτους.

Ο κυβερνητικός ανασχηματισμός αποτελεί προϊόν συμβιβασμού μεταξύ (νεο)προεδρικών και εκσυγχρονιστών αντανακλώντας εντός κοινοβουλευτικής ομάδας αφενός τις αντιθέσεις ανάμεσα στα μητροπολιτικά κέντρα υπερεθνικής εξάρτησης (Η.Π.Α.- γαλλικές/γερμανικές τράπεζες), όπως θεσμοποιούνται στην Τρόικα, αφετέρου τη διεκδίκηση από την εγχώρια οικονομική ελίτ των συμφερόντων της στην πίτα του μεσοπρόθεσμου (γι’ αυτό άλλωστε τα Μ.Μ.Ε. επιχειρούν να αντιστρέψουν το πολιτικό κλίμα υπέρ της κυβέρνησης), αλλά και τον ακραίο τυχοδιωκτικό καριερισμό των ηγετικών στελεχών του ψευδώνυμου ΠΑΣΟΚ. Ορισμένα ηγετικά στελέχη με κορυφαίες πολιτικές θέσεις και ευθύνες κατά το πρόσφατο παρελθόν, σε μια ύστατη επιχείρηση πολιτικού μεταμορφισμού επιχειρούν να διαφοροποιηθούν κάπως, προκειμένου να εγγράψουν υποθήκες πολιτικού προσωπικού της άρχουσας τάξης για την επόμενη μέρα της νέας μεταπολίτευσης. Το 1965 η επιχείρηση αποστασίας ένα πράγμα προσπαθούσε με κάθε τρόπο ν' αποφύγει. Τις εκλογές. Η Τρόικα και οι πολιτικοί εκπρόσωποί της ένα πράγμα επιχειρούν να αποφύγουν. Τις εκλογές. Και γι’ αυτό το σκοπό κατέφυγαν στον ανασχηματισμό ακόμη κι αν έτσι ‘καίνε’ πολιτικά τις εφεδρείες του ψευδώνυμου ΠΑΣΟΚ. Η αποστασία του ’65 και οι δυνάμεις που την καθοδήγησαν, προκειμένου ν' αποφύγουν τις εκλογές, οδήγησαν στη Χούντα. Και η Χούντα έπεσε με την εισβολή του τουρκικού Αττίλα στην Κύπρο. Η κυβέρνηση της Τρόικας χαλκεύει τα δεσμά της εξάρτησης της χώρας, θεσμοποιεί το σύγχρονο καθεστώς έκτακτης ανάγκης και επιχειρεί ν' αγοράσει πολιτικό χρόνο για την Τρόικα, το διεθνές χρηματιστικό κεφάλαιο και την εγχώρια οικονομική ελίτ, προκειμένου να γίνουν οι διευθετήσεις τόσο στο οικονομικό, όσο και στο γεωπολιτικό επίπεδο. Δεν θέλουν εκλογές.

Η οικονομική κρίση έχει μετατραπεί σε πολιτική κρίση. Η οικονομική χρεοκοπία αποκαλύπτει στον ελληνικό λαό την πολιτική ανεπάρκεια της τελευταίας 20ετίας. Ο κυρίαρχος συνασπισμός εξουσίας επιχειρεί να επιβάλει τη δικιά του Μεταπολίτευση, τόσο σε κόμματα και πρόσωπα, όσο και με τις θεσμικές αντιδημοκρατικές μεταρρυθμίσεις που εμφανίζεται να προτείνει. Στο νέο πολιτικό κύκλο από τη μία θα είναι το μπλοκ του Μνημονίου : ο παλιός πολιτικός κόσμος, που πράγματι γεννήθηκε στη Μεταπολίτευση μεταμορφούμενος όμως σε (νεο)φιλελεύθερο, εκσυγχρονιστή ή σοσιαλφιλελεύθερο από την περίοδο 1989-1990 και μετά, το σημερινό ψευδώνυμο ΠΑΣΟΚ, οι πρόθυμοι σύμμαχοι ΛΑΟΣ και Δημοκρατική Συμμαχία (Μητσοτάκη). Σε ρόλο κυβερνητικής εναλλαγής ή συγκυβέρνησης η Ν.Δ. που «αντιτίθεται» στο Μνημόνιο, αλλά ψηφίζει τους μνημονιακούς νόμους. Είναι η πολιτική τάξη της Τρόικας και του ΔΝΤ. Το κόμμα του Μνημονίου. Στο ρόλο της εποικοδομητικής ‘υπεύθυνης’ στάσης η Δημοκρατική Αριστερά (Κουβέλης και μέρος της πάλαι ποτέ ανανεωτικής αριστεράς).

Από την άλλη πλευρά, ο ελληνικός λαός, τα λαϊκά στρώματα και η μεσαία τάξη, που απελευθερώνονται από την ιδεολογική τρομοκρατία και τον φόβο που συστηματικά, και για πάνω από ένα χρόνο, τους καλλιέργησαν. Αποδεσμεύονται πολιτικά από τις μέχρι πριν ένα χρόνο κομματικές εντάξεις τους. Μάχονται καθημερινά για τη δημοκρατία, στους δρόμους και τις πλατείες, αλλά και με απεργιακές κινητοποιήσεις, όπως επιτάσσει η ακροτελεύτια συνταγματική διάταξη και οι ιστορικές παραδόσεις τους. Διεκδικούν ριζική πολιτική ανανέωση. Μια λαϊκή Μεταπολίτευση. Μια νέα Ελληνική Δημοκρατία που θα είναι ανεξάρτητη και κοινωνική. Οι φίλοι, τα μέλη, η κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ, προδομένοι από την ιστορική μετάλλαξη του ηγετικού στελεχικού δυναμικού, θα συγκροτήσουν ένα νέο σοσιαλιστικό κόμμα, γιατί το παλιό αυτοκαταργήθηκε. Καταλήφθηκε από τους εντός και εκτός της χώρας πολιτικούς και κοινωνικούς εκπροσώπους του (νεο)φιλελευθερισμού, της ολιγαρχίας και του χρηματιστικού κεφαλαίου. Ως δημοκράτες και σοσιαλιστές, να αγωνιστούμε για τη συγκρότηση ενός νέου ενωτικού κοινωνικού και πολιτικού μετώπου, που θα γράψει στις σημαίες του την Εθνική Ανεξαρτησία και την Κοινωνική Δημοκρατία, στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος για την δημοκρατική, παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση της χώρας.

Share
© 2011-2013 Νέος Αγωνιστής