Όχι στην ελεύθερη Ευρωσυνθήκη, δημοψήφισμα τώρα!

Δημιουργήθηκε στις Τετάρτη, 29 Σεπτέμβριος 2010

Ανακοίνωση για Ευρωσυνθήκη, 10-6-2008

 

ΟΧΙ ΣΤΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ- ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ!

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΡΩΠΗ, ΣΤΗΡΙΓΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ

Οι συνθήκες, τα συντάγματα, τα νομοθετικά κείμενα, δεν αποτελούν ουδέτερες και τεχνικές προσεγγίσεις διαπρεπών νομομαθών και εξειδικευμένων τεχνοκρατών. Συνιστούν την αποτύπωση στο θεσμικό εποικοδόμημα ενός συγκεκριμένου κοινωνικού συσχετισμού δύναμης. Κατά συνέπεια η έγκριση ή μη της Ευρωσυνθήκης είναι κοινωνικό και κεντρικό πολιτικό ζήτημα των καιρών μας, για το οποίο οι πολίτες και οι κοινωνίες οφείλουν να έχουν τον κυρίαρχο λόγο.

 

Η Ευρωσυνθήκη αποτελεί τη νέα απόπειρα της οικονομικής και πολιτικής ολιγαρχίας της Ευρώπης, της κοινωνικής και πολιτικής Δεξιάς, να κατοχυρώσει συνταγματικά τα κυρίαρχα νεοφιλελεύθερα χαρακτηριστικά της Ε.Ε. Αντί της δημοκρατικής ρύθμισης επιχειρείται η συνταγματοποίηση της αρχής της φιλελεύθερης «ρύθμισης» μετά τη ματαιωθείσα, λόγω της δημοκρατικής απόρριψης από το γαλλικό και ολλανδικό λαό του 2005, απόπειρα του Ευρωσυντάγματος.

Με διακηρυγμένο στόχο και πυρήνα της Ευρωσυνθήκης την οικοδόμηση μιας «άκρως ανταγωνιστικής κοινωνικής οικονομίας της αγοράς» και μέσω της πλήρους απελευθέρωσης της κίνησης κεφαλαίων, αγορών, υπηρεσιών, στις οποίες εντάσσονται ρητά βασικές κοινωνικές λειτουργίες όπως η Εκπαίδευση και η υγειονομική περίθαλψη, επιχειρείται η κατάργηση των δημοκρατικών ρυθμίσεων και του κοινωνικού ελέγχου που επέβαλε η πολιτική κοινωνία και η οποία ιστορικά έλαβε στην Ευρώπη τη μορφή του κοινωνικού κράτους δικαίου υπό σοσιαλδημοκρατική ηγεμονία.

Μέσα από την κατίσχυση των αρχών της επιχειρηματικότητας και της ανταγωνιστικότητας οι δυνάμεις της αγοράς, η οικονομική και κοινωνική ολιγαρχία των χωρών της Ε.Ε., επιχειρούν τη διαρκή ανάπτυξη της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας Με βάση το δίπολο ιδιωτικοποιήσεις - προδημοκρατικές εργασιακές σχέσεις (flexicurity, πράσινη βίβλος για τον εκσυγχρονισμό της εργατικής νομοθεσίας κλπ) και ταυτόχρονα συνδράμουν την υπερδύναμη σε ιμπεριαλιστικές εγκληματικές επιθέσεις.  Η σημερινή ηγεσία της σοσιαλδημοκρατίας υιοθετώντας πλήρως τη γραμμή του σοσιαλφιλελευθερισμού από τη δεκαετία του ’90,  αρνήθηκε τον ιστορικό της ρόλο για κοινωνική αλλαγή και ανατροπή των παραγωγικών σχέσεων με δημοκρατία και ανάπτυξη, αποδέχθηκε πλήρως την ηγεμονία του κεφαλαίου, νομοθέτησε υπέρ της κυριαρχίας των ολίγων σε βάρος των πολλών, συναίνεσε σε πολεμικές επιχειρήσεις και στη φαλκίδευση των πολιτικών ελευθεριών. Μεταβλήθηκε τελικά σε συστημική δύναμη του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αυτή είναι και η ουσιαστική αιτία της κρίσης εκπροσώπησης που χαρακτηρίζει τα ευρωπαϊκά σοσιαλιστικά, σοσιαλδημοκρατικά και εργατικά κόμματα.

Στη χώρα μας οι επιμέρους «μεταρρυθμιστικές» πολιτικές αποδόμησης του κοινωνικού κράτους και εκποίησης του εθνικού και δημόσιου πλούτου από  την κυβέρνηση της Δεξιάς συνδέονται οργανικά με τις διαδικασίες νεοφιλελεύθερης ολοκλήρωσης της Ε.Ε. που στο θεσμικό εποικοδόμημα λαμβάνουν τη μορφή της Ευρωσυνθήκης. Οι πολιτικές επιθέσεις της Ν.Δ. στα δημόσια αγαθά, στο κοινωνικό κράτος, στο ασφαλιστικό, τα εργασιακά δικαιώματα (ευελιξία, μερική απασχόληση, stage, γενιά των 400 ευρώ), στο δημόσιο σύστημα υγείας, η εκποίηση και παράδοση των υποδομών της χώρας (τηλεπικοινωνίες, ενέργεια, αερομεταφορές, λιμάνια) στο ξένο κεφάλαιο, οι διακηρυσσόμενες συνταγματικές εκτροπές (μετά την αποτυχία της αναθεώρησης του άρθρου 16 λόγω της δημοκρατικής αντίστασης του λαού, της πάλης του φοιτητικού και εκπαιδευτικού κινήματος) και συστηματικές επιχειρήσεις ιδιωτικοποίησης της παιδείας και ιδιαίτερα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη, αποτελούν όψεις της επιδρομής της Δεξιάς εναντίον του ελληνικού λαού. Η ταξική και άνιση φορολογική πολιτική, η παγιωμένη εδώ και δεκαετίες εισοδηματική λιτότητα, η ακρίβεια λόγω της ασύστολης κερδοσκοπίας, η ασυδοσία του τραπεζικού κεφαλαίου, οι  πολιτικές που οδηγούν στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος ολοκληρώνουν την αντιλαϊκή, αντικοινωνική και αδιέξοδη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού που πρέπει άμεσα να ανατραπεί.

Το περιεχόμενο των διατάξεων, η εξαιρετικά περίπλοκη διατύπωσή τους που δυσκολεύει ακόμη και ειδικούς, αλλά και ο εν κρυπτώ τρόπος που εισάγεται προς έγκριση, μακριά από τον «εχθρό λαό», αναδεικνύει αφενός την αντιδημοκρατική  κατεύθυνση που έχει, αφετέρου την απώλεια της πολιτικής ηγεμονίας που αισθάνεται η ολιγαρχική, οικονομική και πολιτική ελίτ, τόσο στη χώρα μας, όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Πρόκειται ουσιαστικά για επίθεση της λογικής της «Κοινής Αγοράς» εναντίον της ιδέας της Ευρώπης. Δεν είναι τυχαίο που τόσο τα ίδια τα όργανα της Ε.Ε. όσο και οι υποστηρικτές της ούτε φρόντισαν να ενημερωθούν οι Ευρωπαίοι πολίτες για το περιεχόμενο της Συνθήκης, ούτε εξηγούν τη θέση τους μετέχοντας στη δημόσια συζήτηση ώστε να ακουστεί κι ο αντίλογος.

Ο Λαός, οι πολίτες, οι κοινωνίες στο σύνολό τους πρέπει  να μετάσχουν δυναμικά στην κοινωνική αναμέτρηση, να αντισταθούν στο νέο φιλελευθερισμό, να αγωνιστούν στο παρόν για το μέλλον με στόχο μια κοινωνία ελευθερίας, ισότητας, ανθρωπιάς, αλληλεγγύης, δημοκρατίας. Ο αγώνας αυτός μπορεί να γίνει νικηφόρος. Μαζί με τους βουλευτές του Κ.Κ.Ε. και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., καλούμε και τους βουλευτές του ΠΑ.ΣΟ.Κ. να καταψηφίσουν την Ευρωσυνθήκη.

Η νεοφιλελεύθερη μεταρρυθμιστική «νέα» ευρωπαϊκή συνθήκη πρέπει να αποδοκιμαστεί με δημοψήφισμα από τον ελληνικό λαό και τους άλλους λαούς της Ευρώπης. Το κοινωνικό - δημοκρατικό κράτος στην Ελλάδα θα επιβιώσει και θα αναπτυχθεί μόνο στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής και κοινωνικής Ευρώπης, μιας Ευρώπης που θα στηρίζεται στον πολιτισμό της.

Από την πλευρά μας η απόρριψη αυτής της Ευρωσυνθήκης δεν αφορά στην ιδέα της ευρωπαϊκής ενότητας, της ειρηνικής συναδέλφωσης των Λαών και των Εθνών της Ευρώπης, της οποίας παραμένουμε θερμοί και αταλάντευτοι υπέρμαχοι.

 

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΕΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΣΥΝΘΗΚΗ!

Share
© 2011-2013 Νέος Αγωνιστής